4

 

Onderstaand de volgende onderwerpen:

 

Vormelingendag 2013

De laatste Abt van Tegelen

Toespraak b.g.v. de overdracht archief Sint Martinuskerk aan het Gemeentearchief Venlo.

Beeld OLV van Genooy beveiligd

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Vormelingendag 2013.

 

Ook dit jaar is weer de vormelingendag gehouden nl op zatersag 7 september jl.

Een dag met veel activiteiten.

Hieronder enkele foto`s

 

 

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

DE LAATSTE ABT VAN TEGELEN

Amandus Prick (95) is de laatste abt van het trappistenklooster Ulingsheide in Tegelen (gemeente Venlo). Vanwege zijn gevorderde leeftijd woont hij in een verzorgingshuis. Een of twee keer per week gaat hij terug naar ‘zijn‘ klooster, waarin hij vele tientallen jaren de leefregel ora et labora (bid en werk) volgde. De abdij heeft inmiddels een nieuwe bestemming gekregen. De religieuzen met wie Amandus Prick samenleefde, zijn of overleden of verhuisd naar een ander klooster. Ina de Lizer ontmoette de abt enkele jaren geleden. Ze was op bezoek bij haar moeder, die in hetzelfde verzorgingshuis verblijft. De Lizer raakte gefascineerd door de kloosterling en zijn verhalen. In lange gesprekken leerden ze elkaar kennen. Er ontstond wederzijds vertrouwen, waarmee de basis was gelegd voor een bijzonder fotografisch project dat tussen 2010 en 2012 zijn beslag kreeg. Het resultaat is vanaf zondag 15 december aanstaande te zien in het Limburgs Museum in Venlo. In de tentoonstelling ‘De laatste abt van Tegelen’ zijn twintig portretfoto’s te zien. Voorts is er een digitale presentatie over de kloosterarchitectuur en de omgeving waarin de abdij ligt. In een audiohoek kan geluisterd worden naar gesprekken tussen abt en fotografe. Museumgasten kunnen hun gedachten over het verdwijnend kloosterleven op papier zetten; de reacties worden verwerkt in de presentatie. Als symbolisch gebaar heeft Amandus Prick zijn abtszetel in de expositie laten plaatsen. De tentoonstelling loopt tot en met 3 maart 2013.

 

De 21-jarige Amandus Prick trad in 1938 in bij de trappisten. Het kloosterleven werd indertijd gekenmerkt door stilte, soberheid en contemplatie. In 1956 werd hij tot abt gekozen. Tijdens zijn lange leven is alles veranderd: het instituut kerk, het monnikenleven, de godsdienstbeleving van katholieken en natuurlijk de wereld buiten de abdij. Prick was een ijveraar voor de vernieuwingen die tijdens het Tweede Vaticaans Concilie gestalte hebben gekregen. Hij reisde als een apostel van de kloosterhervorming de wereld af. Met zijn 95 jaar is hij weliswaar hoogbejaard. maar zijn geest is nog scherp. Zijn spiritualiteit en soms ironische visies spreken velen aan.

 

Abdij Ulingsheide is een architectonische parel. Caspar Franssen ontwierp het monumentale klooster in de jaren tachtig van de negentiende eeuw voor trappisten, die als vluchtelingen uit Frankrijk en België naar Nederland waren gekomen. De bouw startte in 1888 en werd in verschillende fases uitgevoerd. De kloosterkerk, waar velen in de kersttijd komen om de kerstgroep te bewonderen, werd in 1928 voltooid. Tot 2004 werd het klooster bewoond door religieuzen. Nu zit er een woongroep van Emmaus in. De laatste cisterciënzers woonden tot voor enkele jaren geleden in een verbouwde boerderij naast het klooster. Ina de Lizer (1954) werd in Indonesië geboren, verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland en groeide op in Venlo. Ze studeerde aan de Academie voor industriële vormgeving en de Hogeschool voor de kunsten en volgde masterclasses bij de Fotoacademie. Met haar foto’s tracht ze vragen io te roepen en emoties en bewustwording los te maken. Als tiener in Venlo bezocht ze ooit tijdens Kerstmis de nachtmis bij de trappisten en raakte ze gefascineerd door de gregoriaanse gezangen. Vele jaren later ontmoette ze Amandus Prick en werd ze uiteindelijk toegelaten tot zijn domein, een wereld die eigenlijk voor vrouwen gesloten is.

 

Limburgs Museum

Keulsepoort 5

4911 BX Venlo

www.limburgsmuseum.nl

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Toespraak b.g.v. de overdracht van het archief Sint Martinuskerk aan het Gemeentearchief Venlo.

 

“Alleen wie zijn geschiedenis kent, kan van daaruit het heden duiden en de toekomst gestalte geven” , is een oude wijsheid. Het archief van zo’n oude parochie conserveren, ordenen en toegankelijk maken, kan daar een geweldige hulp bij zijn. Hiervoor bijzonder veel dank aan Martin Bergevoet.

Tot ver in de vorige eeuw waren kerk en maatschappij sterk met elkaar verbonden. Dit archief spreekt dus niet alleen over onze geestelijke zaken. Alle menselijke eigenschappen en gevoelens hebben daarin hun plaats. Vreugde en verdriet, samenwerking om veel te bereiken, meningsverschillen en ruzies, alsook de zakelijke en materiële kanten. De wederwaardigheden van de geschiedenis van de St. Martinuskerk in Venlo, die al eeuwen boven de huizen uit rijst, oriëntatiepunt is vanaf het Middeleeuwse stadsleven tot heden, worden zo weer levend voor ons.

De St. Martinuskerk in Venlo was de enige parochiekerk. Vanaf het zaalkerkje uit 900, tot de kerk zoals ze zich nu aan ons toont, “moederkerk en Groëte Kerk”, heeft zij te doen gehad met het geestelijk leven en het gewone leven van alle dag. Er zijn tijden geweest dat stadsbestuur en parochie met elkaar samenwerkten ten voordele van de Venlonaren (het stadsbestuur stelde de koster aan en betaalde zelfs de kosten voor olielampen). Er waren echter ook tijden (in de reformatie – periode ) dat de burgerlijke overheid botste met de kerk. Ernstige zaken gebeurden in 1536 toen Herman Boene, Gerard Goris en Johan ingen Betouw zich schandelijk gedroegen tegenover Kapelaan Jacobus Spykermans en Koster Nicolaas Hoofts, omdat ze de sleutels van de kerk wilden hebben, en deze laatsten dit weigerden. Zelfs de smid kreeg het slot na 400 slagen niet open. Vervolgens moest op bevel van de Prins van Oranje de kerk weer geopend worden en kon weer gebruikt voor de eredienst. Na 1576 treedt er een verharding op tussen wereldlijk en kerkelijk gezag. Op Aswoensdag wordt de kerk geconfisqueerd en vernielingen aan beelden en altaar aangericht. Acht jaar later wordt de kerk weer teruggegeven.

Het grootste dieptepunt was wel de Franse Revolutie eind 18e eeuw begin 19e eeuw. Zo is de verhouding tussen kerk en burgerlijke overheid onderhevig aan de wisseling van de tijden. In de zo kort achter ons liggende jaren van de katholieke emancipatie en het Rijke Roomse Leven, bepaalden clerus en kerk vaak ook het maatschappelijk leven. Natuurlijk zijn er ook in het geloofsleven golfbewegingen geweest, maar ruwweg mag men toch stellen, dat het leven van de mensen sterk verbonden is geweest met het kerkelijk leven, dat er een wisselwerking was tussen beide, en daarvan geeft het archief van de St. Martinusparochie een beeld.

De omvang van de secularisatie is nog nooit zo groot geweest als in de huidige tijd. En toch ontwaart men juist in deze tijd een sterk groeiende belangstelling voor het religieuze. Onze kerkwachters ervaren nu , dat de belangstelling voor het museale, verandert in diepere religieuze belangstelling. Wij hopen natuurlijk dat het museale en sacrale van de St. Martinuskerk mensen weer op het geestelijke pad brengt en houdt. Maatschappelijk leven en religieus leven is ten diepste met elkaar verbonden. Ook de huidige religieuze gemeenschap zet zich intens in voor een menswaardige maatschappij. Denk maar aan het Hulpverleningsfonds en de voedsel- en kledingbanken, die alle steun van kerken ontvangen. Het is maar een klein voorbeeld en het zou te ver voeren om daar nu over uit te weiden. Ik begon met te zeggen dat wie zijn geschiedenis niet kent, ook het heden en de toekomst niet kan duiden.

De geschiedenis leert echter ook, zo zegt eveneens een oude wijsheid, dat de mens nooit echt leert van de historie en steeds weer in dezelfde fouten vervalt.

Mag ik dan afsluiten met de wens, dat wij leren van de historie, en dat het resultaat van het ‘ordenen’ van de historie, in dit archief, haar vruchten afwerpt in de zin van inzien, dat het geluk van de mens niet te vinden is in louter stoffelijke zaken. Kortom, dat er meer is tussen hemel en aarde. De fraaie bul uit 1298 en de eeuwenoude aktes met hun indrukwekkende zegels, die in deze tentoonstelling dit feestelijke overdracht – gebeuren omlijsten, laten zien hoe mensen van alle tijden en van alle plaatsen ook hier in deze stad Venlo, gezocht hebben naar wat echte waarde heeft.

31 aug. 2012.

Deken J Spee.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Beeld Onze Lieve Vrouw van Genooy beveiligd.

 

 

 

Het beeld van Onze Lieve Vrouw van Genooy, waarvan een tijd geleden de scepter en rozenkrans werden gestolen, is deze week extra beveiligd.

Het beeld staat nu opgesloten achter een ontspiegelde glasplaat voorzien van ledverlichting.

 

 

 

 

 

 

 


-+